Leestijd: 5 minuten
De Dag van het Schaap trok zaterdag ruim drieduizend bezoekers naar het Nationaal Hippisch Centrum in Ermelo. In drie hallen en op een groot buitenterrein werd het schaap in al zijn veelzijdigheid belicht. Van rassenkeuring tot krokante schapensnack. Een terugblik op de negentiende editie van dit tweejaarlijkse evenement.
Pandatekening
De dag trok zowel standhouders als bezoekers uit Nederland, België en Duitsland. Op de markt in de Amaliahal stonden standhouders met allerlei producten en benodigdheden voor de schapenhouderij; van voeding, scheermachines, afrastering, tot wolf werende middelen.
Kerry Hill schapen van Bert Nap uit Putten. (foto: Marco Jansen)
Bij de rassenpresentatie werden 24 stamboeken getoond. Bert Nap uit Putten was aanwezig met zijn Kerry Hill schapen, afkomstig uit de heuvels van het graafschap Kerry in Wales, waar ze al honderden jaren lopen. Zelf fokt hij dit eeuwenoude ras al 23 jaar. ,,Deze schapen staan bekend om hun mooie alerte houding en zijn prachtig getekend. Ook geven ze mooie wol. De pandatekening spreekt veel mensen aan.” Dat wordt nog versterkt tijdens de veiling, waar op een Kerry Hill ram het meeste geld werd geboden: 950 euro.
Keuring Kerry Hill Schapen in de Beatrixhal. (foto: Ruben Schipper)
Een ander opvallend ras tijdens deze rassenshow was het Suffolk stamboek. Dit crèmekleurige schaap met een zwarte kop en zwarte poten werd net als de Kerry Hill volgens officiële standaarden in allerlei klassen gekeurd. Terwijl kinderen van het Suffolk Stamboek Nederland de schapen vasthielden, werden de dieren beoordeeld door David Duncan, de herder van Duncan’s kudde uit Noord-Ierland. Het beste koppel schapen kreeg een beker. Duncan legt in dialect Engels uit dat de drie dieren van een fokker er hetzelfde moeten uitzien.
Keuring Suffolk Stamboek (foto: Marco Jansen)
Wolplein
Evi van Diessen uit het Brabantse Best had de Border Leicester en Bluefaced Leicester bij zich. ,,Hiervan zijn er maar een handjevol in Nederland. Wij zijn vorig jaar begonnen met zes exemplaren, nu hebben we er negen lammeren bij.” Haar vriendin Anita Verbruggen uit Boskant (bij Sint-Oedenrode) stond met een kraam op het wolplein. Zij laat de mogelijkheden van de gekrulde vacht van deze Engelse longwools zien en van de Raca’s, een Hongaars oerras. Je kunt er vachten mee vilten, zeepjes van maken om je handen mee te wassen.” Ook heeft zij van de schapenwol kragen, lampenkappen, bloemen, kerstkransen, hoeden, sjaals en poppenhaar gemaakt.
Op het buitenterrein was een training met border collies en werd een officieus NK schapentellen gehouden als side event. De schapen werden door bordercollies van het ene naar het andere hok gedreven. Twee dames gokten goed dat het er 37 waren, in de snelste tijd.
Training border collies (foto: Ruben Schipper)
NK schapen scheren
Halverwege de middag liep de tribune van een van de hallen vol. Op het podium begon de finale van het NK schapen scheren. Dit gebeurde zowel door handknippen als machinaal. De uitdaging was om dit zo snel mogelijk te doen, maar wel met respect voor dierenwelzijn.
NK Schapen scheren handknippen. (foto: Ruben Schipper)
Lekkerste schapenkaas
Voor het eerst was dit jaar ook een speciale kaas- en zuivelkeuring, waarbij een harde kaas van Terschelling door de jury als beste en lekkerste werd gekozen uit achttien kazen. De winnaars kregen de maximale score van 98 punten voor geur en smaak. De keurmeester was onder de indruk, want dit had zij in 25 jaar nog niet meegemaakt. Gerben en Jolanda Bakker van kaasboerderij de Zeekraal gaven uitleg: ,,Naast passie en vakmanschap bepalen de kruiden, klavers en zilte grassen de zuivere smaak.”
Herman van Assen uit Zwolle promootte met een film zijn Friese melkschapen, die in zijn ogen onderbelicht zijn. Ook liet hij enkele producten van de Vreugdehoeve uit Zwolle proeven. Deze liggen in biologische winkels. Van Assen deed mee aan de keuring met zijn haloemiesticks – een krokante snack als restproduct van kaas. Ook de schapenkefir – een zurige karnemelk is bijzonder. ,,Daarmee zijn we de enige in Nederland.”
Mals lamsvlees
Op het buitenterrein had Klaas van Veen van slachtbedrijf Polderlam een gekoelde vrachtwagen neergezet. Daarin hingen de karkassen van uitgebeende schapen. ,,Ons vlees wordt uitgesneden voor klanten in de horeca en de retail.” Zijn medewerkers bereidden broodjes lamsburger van de barbecue en vers lamsvlees van ’t spit. ,,We laten zien hoe mooi het lamsvlees is en we laten het proeven. Het voer zorgt ervoor dat het vlees jong en mals is, niet te vet en niet te mager.”
Met zijn bedrijf Polderlam controleert Van Veen in de Bommelerwaard de hele keten: van boerderij, slachthuis tot vleesverwerking. ,,Het schaap is een bewezen concept en altijd goed geweest voor de mens. Het wordt geroemd om het vlees, de melk, de wol en het leer.”
Femke Marije Wiersma en Piet Vellema, voorzitter stichting Dag van het Schaap. (foto: Stichting Dag van het Schaap)
Piet Vellema, voorzitter van de organiserende stichting, reikte in de ochtend het eerste exemplaar van zijn boek over schapenziekten uit aan Femke Marije Wiersma, voormalig minister van Landbouw. Vellema keek na afloop content terug op het tweejaarlijkse schapenfestijn, het grootste van Nederland. ,,De dieren hadden geen hittestress en overal waar ik keek zag ik activiteit, plezier en tevredenheid.”
Piet Vellema bij zijn boekpresentatie. (foto: Stichting Dag van het Schaap)
