Leestijd: 4 minuten
De Veluwe Games gaan verder dan bewegen. Het zijn ook de verhalen en het gezien worden. De vijftiende editie is op vrijdag 18 september van 9.30-14.00 uur aan de Parkweg bij voetbalvereniging Zwart-Wit’63 in Harderwijk.
Ambassadeur en voorzitter Steef van Montfoort (52) opent de lustrumeditie met beleidsmedewerker Bert van Putten van de gemeente Harderwijk, die met Zorgdat en GGZ Centraal bij de opzet betrokken was. Ook genodigd is Wilma Beltman van de maatschappelijke zorg Noord-Veluwe; zij was eveneens bij de start in 2012 aanwezig.
Ontstaan
Het zaadje werd in 2011 geplant toen Van Montfoort de Social Inclusion Games op Papendal in Arnhem bezocht. Hij was daarvoor uitgenodigd, in een donkere periode in zijn leven waar hij zelf aan de zijlijn stond. “Ik heb er heel erg van genoten, tot ik hoorde dat ze er veel geld voor gingen vragen. Ik zei tegen Bert dat ik dit zelf beter en gratis wilde organiseren in Harderwijk en hij steunde mij daarbij”, vertelt de initiatiefnemer.

Kees Grovenstein (links) en Steef van Montfoort, mede-organisatoren Veluwe Games bij Zwart-Wit’63. (foto: Marco Jansen)
In 2012 waren de eerste Veluwe Games in Harderwijk. Elk jaar keerde dit evenement in september terug op de kalender, ook in de coronajaren. “Toen waren er zo’n 80 deelnemers. De laatste jaren schommelt dit aantal rond de 100 tot 150; voor de coronaperiode waren dat er meer”, vertelt Kees Grovenstein (58). Als maatschappelijk sportcoach zit de Harderwijker al vanaf het eerste jaar in de organisatie. “Het team dat de Veluwe Games organiseert komt uit de doelgroep; mensen die het sociaal en mentaal wat moeilijk hebben. Zij bepalen grotendeels wat we gaan doen en ik begeleid dat proces voor een belangrijk deel.”
De Veluwe Games zijn bedacht voor mensen die maatschappelijk gezien ‘aan de zijlijn’ staan. Van Montfoort: “Het is voor iedereen die het gevoel heeft anders bekeken te worden dan de meeste mensen. Als je niet op straat komt, omdat je er wat anders uitziet, ben je bij ons welkom. Wij kijken niet naar uiterlijk of geestelijke capaciteit. Hier kan je zijn wie je wil zijn. Je kunt vanaf je 16e meedoen tot zelfs 80+. Je komt hier alles tegen; van mensen met downsyndroom tot cliënten van Tactus Verslavingszorg. Iedereen helpt elkaar, dat is heel bijzonder. Ik voel me echt thuis tussen deze mensen.”
Instellingen
Deelnemers worden via begeleiders van instellingen benaderd en ook wordt er geflyerd en posters opgehangen bij deze locaties. Dit zijn o.a. Straathoekwerk, Nummer 13 en Bloezem in Nunspeet, Careander, praktijkschool Het Stadspoort College, De Ontmoeting en Ambulante Hulpverlening Midden-Nederland in Harderwijk. Grovenstein: “Veel mensen komen ook via ons eigen netwerk; rechtstreeks via mond tot mond.”
De regionale samenwerking voor de maatschappelijke zorg omvat Putten, Ermelo, Harderwijk, Nunspeet, Elburg en Oldebroek. Instellingen financieren de dag voor een belangrijk deel en gemeentes springen bij. Het Leger des Heils verzorgt koffie en thee, leerlingen van het Stadspoort College maken de lunch klaar.

‘Tapaskaart’ van sporten
Vaak terugkerende sporten zijn jeu de boules, boogschieten, voetbal, werelddans, mountainbiken en kickboksen. Jaarlijks worden nieuwe sporten toegevoegd. Dit jaar zijn dat bootcamp en pilates. Vorig jaar werden virtual reality-games geïntroduceerd; sporten met een VR-bril op. Grovenstein: “We bedenken wat we willen doen en wat past bij de deelnemers: een scala van minder actieve tot fysiek pittige sporten. Wij vragen aanbieders om te participeren en of mensen van deze sportclubs en -scholen hun sport willen begeleiden.”

Veluwe Games 2025 (foto: Kees Grovenstein).
Van Montfoort noemt het een tapaskaart van verschillende sporten. “Je kunt hier proeven van wat jou leuk lijkt. Wij proberen de drempel weg te halen die mensen zelf hebben opgeworpen. Deelname geeft inspiratie en kan weer een eerste aanzet zijn om naar een sportschool of -vereniging te gaan. Hier kom je makkelijker met aanbieders in contact.”

Kickboksen is een sport die regelmatig terugkeert (foto: Kees Grovenstein).
Lach bezorgen
Deelnemers vergeten hun eigen situatie op zo’n dag. Grovenstein: “Mensen ervaren soms wat spanning, maar ik zie dat ze weer vrij kunnen zijn. Het allerbelangrijkst is dat iedereen met een lach weer weggaat.”
Van Montfoort: “We geven ze tools in handen voor hun eigen sportieve of sociale succesverhaal. Ze verlaten hun comfortzone, maar worden hier een ander mens. Als ik mensen over het veld zie rennen en zie lachen, doet mij dat erg goed. Bij de organisatie en deelnemers merk ik een enorme drijfveer om een ander plezier te geven. Voorheen was ik het gezicht, maar nu zijn we met elkaar de Veluwe Games.”


Bron:
https://tweevier.nl/nunspeet-magazine/
